Wie sociale huurders stigmatiseert, maakt het moeilijker om het woonbeleid te voeren dat Gent vandaag nodig heeft

Sociale huurders krijgen te vaak een etiket opgeplakt. Alsof sociaal huren een gunst is. Alsof mensen zich moeten verantwoorden omdat ze in een sociale woning wonen. Dat beeld klopt niet en het staat goed woonbeleid in de weg.

Op de Dag van de Sociale Huurder sprak Filip bij VIVAS, het netwerk van sociale huurders. Zijn boodschap was duidelijk: sociale huisvesting moet af van het stigma. Een sociale woning is geen eindpunt, maar vaak de start van meer rust, meer gezondheid en meer grip op het leven.

Dat is niet alleen belangrijk voor wie vandaag sociaal huurt. Het is belangrijk voor de hele stad. Want als er voldoende goede en betaalbare woningen zijn, neemt de druk op de woonmarkt af. Dan moeten minder mensen concurreren voor te dure en te kleine woningen. Dan krijgen jonge gezinnen, alleenstaanden, ouderen en mensen met een lager inkomen opnieuw wat meer ademruimte.

Daarom blijft Groen in Gent investeren in sociale woningen op mensenmaat. In Nieuw Gent, Wondelgem, Meulestede en andere wijken maken oude of versleten gebouwen plaats voor kwaliteitsvolle woningen met meer comfort, meer groen en meer leefbaarheid. Dat is geen bijzaak, maar een van de belangrijkste manieren om Gent betaalbaar te houden.

“Een sociale woning is geen beloning en geen laatste halte. Het is vaak de basis waarop mensen hun leven opnieuw kunnen opbouwen. Wie sociale huurders stigmatiseert, raakt mensen persoonlijk én maakt het moeilijker om het woonbeleid te voeren dat Gent vandaag nodig heeft,” zegt Filip Watteeuw.

Gent kiest dus voor meer sociale woningen, betere kwaliteit en meer respect voor de mensen die er wonen. Want betaalbaar wonen los je niet op met goede bedoelingen alleen. Je moet bouwen, renoveren en blijven verdedigen dat wonen een recht is, geen luxe.