Zolang een sleutelbos een wapen is, is er werk te doen.

“Stuur je een berichtje als je thuis bent?” Het is een vraag die vrouwen elkaar al een leven lang stellen. Niet omdat het gezellig is, maar omdat het nodig voelt. Het zit ingebakken in onze automatische piloot. Wat voor de meeste mannen “gewoon naar huis gaan” heet, is voor veel vrouwen een hele reeks kleine afwegingen: Is deze straat te donker? Loop ik sneller? Hou ik mijn sleutels al in mijn hand? Doe ik of ik met iemand bel? Het is een voortdurende alertheid die vermoeit. 

En dat is geen toeval, want de cijfers spreken voor zich: 1 op 3 vrouwen voelt zich onveilig op straat, 4 op 5 wordt nageroepen, 1 op 7 wordt aangerand of verkracht, en 91% kreeg al te maken met gendergerelateerde intimidatie — en dat is nog maar wat officieel bekend is. 

De feiten zijn er. De verhalen zijn er. En toch moeten we dit in 2026 nog steeds blijven herhalen. Want vrouwen voelen zich nog altijd niet veilig. Niet op straat. Niet op de bus. Niet in een tv-studio. “Onveiligheid is geen individueel probleem”, zegt schepen Evita Willaert. “Het is aan ons allemaal om dat gevoel weg te werken met echte maatregelen, niet met symbolische oplossingen zoals de legalisering van pepperspray. Daarmee schuif je de verantwoordelijkheid opnieuw naar vrouwen.” 

"Onveiligheid is geen individueel probleem. Het is aan ons allemaal om dat gevoel weg te werken met echte maatregelen" - Evita Willaert

Wat wél werkt, is investeren in preventie en bewustwording. Jongens en mannen sensibiliseren. De opmars van de manosphere niet laten bepalen hoe onze samenleving naar vrouwen kijkt. “Niet toelaten dat jonge gasten opgroeien met het idee dat vrouwen naroepen normaal is, of dat hun enige rol kinderen krijgen is. Veiligheid is geen luxe. Het is een recht. En zolang vrouwen hun sleutels als wapen moeten vasthouden, is er werk te doen”, aldus Evita. 

Neem slachtoffers serieus wanneer ze aangifte doen. Spoor daders op. Geef straffen die passen bij de feiten. Onveiligheid is geen gevoel dat zomaar ontstaat; het is een reactie op ervaringen, op verhalen van anderen, op een samenleving die te vaak wegkijkt. En zolang vrouwen zich moeten aanpassen om veilig te zijn, in plaats van dat de omgeving verandert, blijft vrijheid voor hen een voorwaardelijk begrip. “Elke vrouw verdient het om zich te verplaatsen zonder angst. Niet later. Niet “als het beter wordt”. Maar nu. En vooral: zorg dat vrouwen niet langer moeten vragen om een berichtje “als je thuis bent”, maar gewoon veilig thuiskomen.” 

Blijf op de hoogte

Wil je wekelijks op de hoogte blijven van het belangrijkste politieke nieuws van onze Groene schepenen en gemeenteraadsleden? Schrijf je dan in voor onze fractienieuwsbrief.