Vertrouw op God, maar bind wel je kameel vast!

Verslag van een avond met Groen over ecologie en levensbeschouwing

Maandagavond, 2 oktober. Op de sofa van Eetcafé Toreke zitten een moslima, een katholiek en een atheïst. Als ik het zo zeg, zou het wel het begin van een flauwe mop kunnen zijn. Maar dat was het niet, verre van zelfs.

Op uitnodiging van de werkgroep Diversiteit van Groen Gent gaven Yasmien Naciri (jong twittergeweld en columniste bij De Morgen), Jonas Slaats (iets minder jonge theoloog en kluizenaar) en Steven Vromman (Low Impact Man en jong van geest) ons een inkijk in hun ziel. Nu ja, hun ziel…. Dat is misschien wat te zwaar verwoord. Ik zou beter zeggen: ze deelden wat hen ertoe beweegt om ecologisch te leven, en om die keuze elke dag opnieuw weer te maken. Het werd een diepgaande avond, waarop in de eerste plaats goed naar elkaar geluisterd werd.

 

In ‘ t midden van ‘t heelal

Wat snel duidelijk werd: ieder heeft zijn eigen redenen om voor een ecologische levensstijl te kiezen. De ene motiveert de keuze vanuit een religie, de andere ziet het eerder spiritueel, gebaseerd op wetenschap of gewoon doorgegeven van ouder op kind.

Tussen haakjes: wie nu hoopt op het verslag van een boksmatch over welke argumenten meer kracht en geldigheid hebben dan andere, moet ik teleurstellen. In die valkuil zijn we niet getrapt. De avond ging niet over of er nu een Allah, God, Vliegend Spaghettimonster of Groot Niets is, daar in het centrum van het universum. Daarover verschilden de overtuigingen, dat wisten we en daar wilden we aan voorbij gaan. En dat is goed gelukt.

Tijdens het gesprek gebeurde er immers iets heel moois. Doorheen de verschillende melodietjes kwam vaak eenzelfde motief terug: dat van het Hoederschap. Om het met de woorden van Yasmien Naciri te zeggen: “Hoe we het ook motiveren, vanuit welke set van argumenten die we zelf leerden, of die ons aangeleerd werden, we hebben mogen ons, als mens, niet het centrum van het universum voelen.” Of, met Jonas Slaats: “We mogen ons een God toe-eigenen, we mogen ons niet God wanen.” Steven Vromman, die ook in z’n woordkeuze overtuigd ecologist is: “We zijn allen onderdeel van een groter ecosysteem”.

Onze panelleden vonden elkaar in de overtuiging dat we allen hoeders van de planeet zijn, en vanuit die rol een verantwoordelijkheid naar de komende generaties dragen.  Wat teveel Kumbaya, zegt u? Er werden ook kritische vragen gesteld, lees even verder.

 

Over jongeren, fatalisme en geloof

Als we dan met velen vinden een ‘hoeder’ te zijn, waarom is het dan zo moeilijk om in actie te schieten en ons zo te gedragen? Straffe vraag, toch?  

Steven Vromman lanceert een hypothese op basis van zijn activiteiten in scholen:
“Sommige jongeren gaan achterover leunen – want God zal alles wel oplossen.  Godsdienstige voorschriften zijn bovendien niet altijd in lijn met ecologisch gedachtengoed. Zo staat in de Bijbel: Wees vruchtbaar en word talrijk; bevolk de aarde en onderwerp haar. Da’s proper!”

Jonas Slaats reageert. Hij ziet eenzelfde fatalisme ook bij ongelovige jongeren. Ook zij zien een complex probleem, maar verwachten antwoorden van wetenschappers. Bij sommigen is er, volgens Jonas, zelfs een bijna fundamentalistisch geloof in de wetenschap. Technologie is bijna de nieuwe religie geworden: als ’t hier om zeep is, kunnen we wel naar een andere planeet vertrekken… Da’s ook proper!

Voor mij kwam de meest catchy quote van de avond van Yasmien Naciri. ‘Vertrouw op God, maar bind wel je kameel vast’. Vrij vertaald: Leun niet zomaar achterover en hoop dat God alles zal regelen, maar neem zelf verantwoordelijkheid en doe iets!

 

Consumeren, verdomme!

’t Is toch niet allemaal religie ook? Want ja, we leven wel in een consumptiemaatschappij he… Yasmien Naciri is aan het woord. Weten jongeren wel hoe materialistisch ze zijn, en welke gevolgen hun keuzes hebben?

Volgens Naciri tonen organisaties als Green Deen of Mvslim hoe religie wel een belangrijke rol kan spelen om het duurzame te promoten; door de afhankelijkheid van de mens in zijn omgeving te benadrukken. Zij ondersteunen moslims in beide delen van hun identiteit: gelovig én groen.

Steven Vromman denkt niet dat religies de oplossing zijn. Hij wil inzetten op natuurbeleving. Door onze kinderen de ervaring van verbondenheid in en met de natuur mee te geven, echt te laten voelen, zal dat bewustzijn ook wel komen.

 

Om af te ronden

Het laatste half uurtje van de avond was voor het publiek. Verschillende mensen deelden een persoonlijke verhaal, over waar zij hun motivatie haalden om ecologisch te leven. Wat er tussen de regels ook duidelijk werd: we moeten over dit onderwerp, een ecologische levensstijl, blijven praten. Religie kan daarbij een inrijpoort zijn, maar dat hoeft niet. En we mogen kritische vragen stellen, zolang we blijven luisteren naar wat de anderen denken. 

Om echt af te ronden werd er samen nog eentje gedronken. Schol!

Joris Wauters

 

 

Meer informatie over Groen Gent of de werkgroep Diversiteit? Op de hoogte blijven van onze activiteiten? Stuur een mailtje naar onze voorzitter op wouter.vanhove@groen.be