Zoals sommigen wel weten ben ik niet iemand die snel de woorden "warm en solidair" in de mond zal nemen. Gewoonweg omdat ik een praktisch ingesteld iemand ben en deze woorden voor mij soms hol overkomen. (De effectieve organisatie van een straatfeest is hier voor mij een beter antwoord op). Toch heb ik gisteren deze woorden aan de lijve kunnen ondervinden. De uitnodiging van de Turkse gemeenschap (via Meryem) om deel te nemen aan een Ramadanfeest gisterenavond kwam eerder onverwacht. Maar het was meer dan de moeite waard en zelfs onvergetelijk. Hier viel veel te leren over de organisatie van een gemeenschapsgevoel. Een Turks feest aan de voet van de kerk in de Sleepstraat. Het deed bevreemdend aan om binnen te stappen in een overvolle tent en aan te schuiven voor gratis (en ogelooflijk lekker) eten waarbij je eigenlijk de organisatie niet kent. De gastvrijheid was bijzonder groot en heeft dan ook een echt "warm " gevoel achtergelaten. Het feit alleen al dat het onwennig aanvoelt bewijst dat "onze westerse" maatschappij zeker niet de waarheid in pacht heeft om normen te zetten. Integendeel we kunnen nog veel leren.