Op 22 januari hield Groen Gent samen met haar kartelpartner sp.a haar nieuwjaarsreceptie. Lees hier de speech van onze fractievoorzitter en mede-lijsttrekker Elke Decruynaere. 

Beste vrienden en kameraden,

Ik begin met een rechtzetting. Vorige week vergiste een Antwerpenaar zich toen hij hier in Gent zijn partij toesprak.  

Welkom allemaal in de stad van Daniël Termont.

Welkom in de stad van 250 000 Gentenaars, van stamboom Gentenaar over recent aangekomen Bulgaar tot ingeweken West-Vlaming.

Welkom op deze eerste gezamenlijke nieuwjaarsreceptie van Groen en sp.a in Gent.

2012 wordt het jaar waarin we meer dan ooit dingen samen gaan doen. Samen naar de kiezer trekken bijvoorbeeld. Maar dat is al oud nieuws. Intussen kunnen we terugblikken op een geslaagde ideeëndag waar veel mensen die hier vandaag zijn, ook waren. Intussen zijn we die ideeën aan het omzetten naar concrete programmateksten.

Ik wil vandaag niet zozeer terugblikken maar vooral vooruit kijken naar wat komen gaat.

Van 2012 willen we het jaar maken waarop Gent de wissel op de toekomst neemt.

Onze samenwerking zorgt ervoor dat de politieke kaarten voor Gent herschud worden. Leek een jaar geleden de uitslag nog vrij voorspelbaar, dan is die het nu niet meer. De grootste partij van het bestuur die de handen in elkaar slaat met de sterkste oppositiefractie, dat is niet niets. Samen zijn we de leidende politieke groep. Samen zorgen we ervoor dat progressief en links in Gent aan zet komt.

Dat doen we met een project dat gericht is op de toekomst.

De Gentenaars van de toekomst, dat zijn onze kinderen en kleinkinderen. De houdbaarheidsdatum van ons stadsproject zal niet 2018, de volgende gemeenteraadsverkiezingen zijn, maar ligt verder. 2012 wordt het jaar waarin Gent kiest:

• Hoe halen we het verkeer uit de knoop? De afgelopen jaren kwamen er alsmaar auto's bij. Dat gebeurt ten koste van de luchtkwaliteit, onze gezondheid en leefbaarheid. En dan heb ik het nog niet over de gevolgen voor het milieu.

Tenzij we natuurlijk onze ganse stad gaan ondergraven met parkeergarages en het aantal rijbanen verdubbelen door er een verdieping bovenop te bouwen, moeten we werk maken van een nieuw mobiliteitsplan dat erop gericht is de fiets, de zachte weggebruiker en het openbaar vervoer meer plek te geven. Het zal niet enkel de bereikbaarheid van onze stad verhogen maar ook de verkeersveiligheid en leefbaarheid.

• Hoe zorgen we ervoor dat de 19de eeuwse gordel de sprong maakt naar de 21ste eeuw? Het is gelukt Gent om te vormen van een grijze stad met veel leegstand naar een stad die bloeit en groeit. Er is veel geld en energie gegaan naar de heraanleg van de binnenstad, denken we maar aan de Kobra-werken. Dat Gent beschikt over een aantal unieke stadsgezichten, dat het hier gezellig zitten is langs de Gras- en Korenlei, het is niet langer een publiek geheim, het staat in alle reisgidsen. De uitdaging is nu om die omvorming breder te maken. Om de leefkwaliteit en woonkwaliteit ook in de 19de eeuwse gordel van Gent te verhogen.

Tenzij we natuurlijk die buurten opgeven of we ervan uitgaan dat het vanzelf wel goed komt, moeten we krachten bundelen en focussen op die buurten die nog steeds kampen met een historisch gegroeid woonprobleem van slechte huizen. We mogen niet aanvaarden dat wie het laagste inkomen heeft nu de hoogste energiefactuur betaalt.

• Hoe maken we als stad de noodzakelijke ecologische transitie? De grondstoffen raken op en dat begint steeds zwaarder te wegen, ook op de stadskas. En met een ecologische voetafdruk van 250 000 mensen hebben we een verantwoordelijkheid als het gaat over de klimaatsverandering.

Tenzij we natuurlijk zeggen dat het onze zaak niet is, dat anderen dat maar moeten oplossen, moeten we niet alleen als stadsbestuur maatregelen nemen om ons energieverbruik te beperken en gedrag te veranderen, we zullen pas een echte omslag kunnen maken als alle Gentenaars hier ook van overtuigd zijn en iedereen zijn steentje kan bijdragen. Daarvoor is met het klimaatverbond en de transitiegroepen al een mooie aanzet gegeven.

• Hoe keren we de trend waarbij gezinnen met jonge kinderen wegtrekken uit Gent? Het moment waarop hun kinderen beginnen lopen gaan ouders vaak op zoek naar een woning met wat meer ruimte, met een klein tuintje erbij of groen in de buurt waar hun klein mannen kunnen uitrazen.

Tenzij we natuurlijk vinden dat een stad geen plek is om kinderen te laten opgroeien, moeten we ervoor zorgen dat zij in hun buurt naar school en naar de opvang kunnen gaan, dat ze zich veilig kunnen verplaatsen en de ruimte krijgen om kind én jongere te zijn.  

• Hoe geven we onze stad verder vorm sàmen met de Gentenaars? Gentenaars zijn fier en voelen zich betrokken op hun stad. Maar het is niet makkelijk om alle Gentenaars te bereiken en niet enkel de goed geïnformeerde witte buurtbewoner. Dat zelfs zij het ook al eens laten afweten bleek bij het laatste stadsdebat.

Tenzij we natuurlijk vinden dat het al goed is dat mensen om de zes jaar eens een bolletje kleuren, moeten we mensen motiveren voor participatie. Dat vraagt vanaf dag 1 inspraak en aandacht voor alle Gentenaars.

• Hoe maken we onze stad opnieuw groener? De afgelopen 10 jaar verdween 110 ha natuur en bos in Gent. 60% van het bos en natuur is niet beschermd.

Tenzij we natuurlijk groen maar luxe en bijzaak vinden maken we werk van plannen waarin we wat er ons nog rest, juridisch beschermen tegen kap en vernietiging. Elke Gentenaar uitzicht geven op een boom vanuit het raam, een park op wandelafstand en een bos binnen fietsbereik, dàt is ons toekomstperspectief.

• Hoe zorgen we ervoor dat iedereen zich thuis en betrokken voelt in onze stad? 15% van de Gentenaars behoort tot een etnisch culturele minderheid. Het samenleven is niet altijd evident, de armoede en werkloosheid onder de allochtonen groot.

Tenzij we natuurlijk alle Turken terug naar Emirdag sturen, zoals het Vlaams Belang onlangs nog durfde voorstellen, moeten we blijvend strijden tegen racisme en gaan voor dialoog, integratietrajecten en emancipatorisch basiswerk.

• Hoe reageren we als stad op de huidige economische crisis? Het budget voor de komende legislatuur is een derde kleiner dan vijf jaar geleden. We zullen moeten kiezen voor de dingen die er echt toe doen.

Tenzij we natuurlijk van besparingen onze hoofdboodschap maken en blind overal in snoeien, leggen we vast wat echt belangrijk is en steken we daar zelfs nog een tandje bij. Investeringen in sociaal beleid, in onderwijs, in begeleiding naar werk en betrokkenheid, zijn investeringen in onze stad.   De Gentenaars zelf zijn ten slotte onze grootste troef.

U ziet, 2012 wordt een beslissend jaar. Een jaar waarin Gent kiest. Een jaar waarin we met Gent niet terugplooien op onszelf, ons wentelen in zelfbeklag of de toekomst met een bang hart tegemoet zien, maar waarin wij met onze beide partijen, wij als stad en met alle Gentenaars samen de wissel op de toekomst nemen.