Nic Balthazar heeft het in Kompas, de infokrant van de Vlaamse groenen over zijn geliefde Gent. Lees mee: Nic Balthazar is een culturele duizendpoot. Hij is gekend van Filmfan en Vlaanderen Vakantieland, is regisseur en auteur. Maar hij is ook zwaar verliefd! Op Gent! Hij kreeg dit jaar de Tony Fakkel Award voor verdienstelijke Bekende Gentenaar." En dus zocht Kompas hem op voor zijn Ode aan de stad. In wat voor een buurt woon je? Nic Balthazar: In de tofste buurt van de leukste stad van het mooiste land. Ik ben dus echt bevoorrecht.Het is een typische buurt in Gent waar vroeger veel verkeer was, ook veel sluipverkeer, maar die nu een paradijs geworden is door het lussenplan. De Muinkwijk, een studentenbuurt. Ik woon ook achter 2000 jaar geschiedenis met de Sint-Pietersabdij en de Boekentoren. Doe je dan ook mee aan de beschermingsactie voor de Boekentoren? Nic Balthazar: Het is ongelooflijk dat daar discussie over is. Het is een onwaarschijnlijk architecturaal monument. Bert Anciaux (SP.A-Spirit) wil er in Gent nog een architecturale landmark bij, maar hier staat er al eentje. Later zal wel blijken wat architect Henry van de Velde voor Gent betekende. Wat is er zo leuk aan om in de stad te wonen? Nic Balthazar: Goh, ik heb nooit iets anders gedaan. Je kan overal naartoe, te voet of met de fiets. In elke stad ben je sneller met de fiets dan op eender welke andere manier. Ook de rust, vreemd genoeg. Op de buiten heb je altijd wel het geluid van een grasmaaier, of er passeert altijd wel een auto langs de lintbebouwing die ons land naar de verdoemenis helpt. In een stad als Gent, die de laatste tijd veel verkeersarmer is geworden, is er veel meer rust. En nogal wiedes, ik ben een cultuurmens, dat is mijn passie, al decennia lang. Ik leef in Gent tussen 3 fantastische cinema's en een theater of tien op zeven minuten fietsafstand van elkaar. Dat is een ongekende luxe, we beseffen niet hoe rijk we zijn. Jij woont graag in de stad, maar geldt dat ook voor je kinderen? Nic Balthazar: Natuurlijk! Ze kennen kinderen die 40 minuten vroeger moeten opstaan. Ze gaan met de fiets naar school en ondervindenelke dag de voordelen van de stad. Hun vriendjes, de circusschool, de muziek-les... het is allemaal te befietsen. Ik ken veel ouders die zeggen - het is afgezaagd, maar al te waar - dat ze de taxichauffeurs zijn van hun kinderen. Als ze groter zijn, kunnen ze zelf overal naartoe met de fiets,of later met de - god verhoede het- mobylette. Je reist veel. Zijn er in het buitenland steden die dezelfde aantrekkingskracht hebben als Gent? Nic Balthazar: Nee! (lacht) Steden zijn magisch. Ik hou geen lijstje bij. want vergelijking doodt de liefde. Maar ik heb wel een lijstje met plaatsen waar ik mij nog zie leven, en dat zijn allemaal steden. Ik wil niet in de Provence op een molen gaan wonen. Er is één constante op mijn lijstje: het zijn bijna allemaal steden in Spanje: Granada, Barcelona is magisch, Madrid is een magische, bruisende stad. Maar ook Montréal, Sydney. Allemaal steden. Stel, je bent burgemeester van Gent, wat zou je dan veranderen? Nic Balthazar: Ere wie ere toekomt, we hebben in Gent een fenomenale burgemeester gehad. Het is ook fijn te zien dat politiek werkt. Hij heeft Gent uit een sclerose gehaald, nieuwe ideeën uitgewerkt, van Gent een meer verkeersarme en ecologische stad gemaakt. Maar ik zou nog een eind verder gaan op die weg. Politici hebben te weinig aandacht voor technologische, ecologische innovaties. Waterzuivering is bijvoorbeeld een gigantisch probleem in onze contreien, ook onze bodem blijft enorm vervuild. Er bestaan fantastische milieutechnische systemen voor. Stel je voor: rietvelden in het midden van de stad, of rietvelden aan de rand van de stad. Ik droom van een burgemeester die nog verder gaat in dat soort dingen. Ik droom van een stad zonder auto's bijvoorbeeld, een Venetië voor de fietsers. Dat maakt een stad uniek. En het levert economisch ook op. Een heel leefbare, aangename en culturele stad betaalt zich economisch terug. In ons land hebben we nog wel wat goede economische ideeën nodig trouwens.Met Gent moeten we een voórbeeld stellen voor de wereld. Mobiliteit over water met een monorail bijvoorbeeld. Die plannen bestaan, het is technisch mogelijk. Maar dat vraagt nog wat ideologie en visionair leiderschap. Een beetje opzettelijke naïviteit is nog nodig om het te realiseren. (TVDS)