Uit een recente Canvas-uitzending (17.02.2008) bleek een zeer verontrustende stijging van het Rilatine-gebruik bij kinderen. Rilatine is een geneesmiddel dat het concentratievermogen van kinderen die lijden aan ADHD kan verhogen. Er was o.m. de getuigenis van professor De Maeseneer die sprak van kleuterklassen waarvan op een 20-tal kleuters er 3 Rilatine gebruiken.Dit is ongelooflijk!

De terugbetalingskosten van dit geneesmiddel door het RIZIV zijn de voorbije 2 jaar toegenomen met 250.000 euro. Het feitelijke verbruik is dan nog groter want een aanzienlijk deel van de Rilatinepillen worden niet terugbetaald door het RIZIV, blijkbaar wordt dit geneesmiddel ook voorgeschreven zonder dat de diagnose van ADHD werd gesteld. Maar er is meer: in bepaalde scholen wordt zelfs een soort zwarte markt met Rilatinepillen opgezet en worden deze pillen onder leerlingen verhandeld om hun schoolprestaties op te drijven.Wat ook opvalt is dat het gebruik sterk regiogebonden is: in West-Vlaanderen wordt meer Rilatine voorgeschreven dan elders en globaal is het verbruik in Vlaanderen een stuk hoger dan in de rest van het land.

Ik wil zeker de ouders die op zoek zijn naar een oplossing voor een kind met concentratieproblemen of met leerproblemen niet culpabiliseren, integendeel. Er zijn soms reële problemen en dan gaat men inderdaad bijna hopeloos op zoek naar een oplossing. Alleen stellen we vast dat we meer en meer evolueren in de richting van het sterk opdrijven van de prestatiedruk op kinderen: ze moeten goed presteren, ze moeten goed luisteren, ze moeten stilzitten, ze moeten mee in gans ons prestatiesysteem en als het moet dan maar met Rilatine. Dit is een zeer gevaarlijke evolutie!

Hier ligt een zware verantwoordelijkheid voor de overheid. Ouders moeten hierin begeleid worden, er is meer omkadering nodig (scholen, oudercomités, centra voor geestelijke gezondheidszorg), maar de vraag is ook hoe artsen en gezondheidswerkers daar mee omgaan? Het gaat immers ook over het voorschrijfgedrag van artsen. Er bestaat een systeem van screening van voorschrijfgedrag voor antibiotica, waarbij dit periodiek geëvalueerd wordt met collega's in de LOK’s. Hetzelfde zou kunnen gebeuren voor Rilatine Er is in ieder geval dringend nood aan informatiecampagnes naar ouders en naar zorgverstrekkers. Iedereen zou moeten beseffen dat er risico’s verbonden zijn aan het gebruik van Rilatine: dit is niet zomaar een onschuldig pilletje.

Het sterk gestegen Rilatine-gebruik is in ieder geval een schrijnend voorbeeld van de sterke medicalisering en de sterke prestatiegerichtheid van onze samenleving. En daar moeten we allemaal toch eens durven bij stilstaan, want het gaat uiteindelijk om onze kinderen...

Voor het debat in de senaat: zie ook Mondelinge vraag op de plenaire vergadering van 21.02.2008)